HEYİF

əd. [ ər. ] bax təəssüf.
Əfsus, qocaldım, ağacım düşdü əlimdən; Səd heyif cavanlıq! M.Ə.Sabir.
Heyif, çiçəklərin ömrü az olur; Sənə çatanacan bəlkə solacaq. O.Sarıvəlli.

◊ Heyfi gəlmək1) bir şeyi xərcləmək, işlətmək, vermək istəməmək, əsirgəmək.
Bardaqdakı sərin suya Səməndərin heyfi gəlirdi. B.Bayramov;

2) yazığı gəlmək.
[Mirzə Sadıq:] Həqiqətən [Fərhada] çox heyfim gəlir. C.Cabbarlı.

HEYHAT
HEYİFLƏNMƏ

Значение слова в других словарях