KİMSƏSİZLİK

is.
1. Kimsəsiz adamın halı; təklik, adamsızlıq.
Bu gözlənilməz sədəqə Sürəyyanın ürəyini kimsəsizliyin dərin acısı ilə doldurdu. Ə.Məmmədxanlı.
Dahi şairin böyük arzularla dolu qəlbi ümidsizliklə, kimsəsizliklə (z.) boşalmışdı. Mir Cəlal.

2. məc. Tənhalıq, adamsızlıq.

Синонимы

  • KİMSƏSİZLİK yalqızlıq — tək-tənhalıq
  • KİMSƏSİZLİK arxasızlıq — adamsızlıq — sahibsizlik
KİMSƏSİZ
KİMYA

Значение слова в других словарях