OTURTMAQ

icb.
1. Əyləşdirmək. Yanında oturtmaq.
– Mənzilimdən sandalya alıb [gələnləri] münasib bir yerdə oturtdum. S.Hüseyn.
Mədinə həmişəki kimin Vaqifi Topxanaya baxan bəzəkli pəncərənin içində oturtdu. Çəmənzəminli.
Səkinə gəlini mütəkkə qoyulmuş divanda oturtdu. M.İbrahimov.

2. Çökdürmək.
3. Yerinə salmaq, yerinə girdirmək.
4. Mindirmək. Uşaqları qatara oturtmaq.
5. Həbsə aldırmaq, həbs etdirmək.
OTURTMA
OTURUB-DURMA

Значение слова в других словарях