1
I
прил. белый

1. белого цвета. Ağ bulud белое облако, ağ qaz белый гусь, ağ ayı белый медведь, ağ kif белая плесень, ağ qovaq белый тополь, ağ durna белый журавль, ağ söyüd белая ива, ağ kauçuk белый каучук, ağ şanı белый шаны (сорт белого винограда), ağ qızıl белое золото (хлопок), ağ olimpiada белая олимпиада (зимняя олимпиада)

2. светлый. Ağ çaxır белое вино, ağ gilabı белая глина (употребляемая для стирки), ağ çörək белый хлеб

3. чистый. Ağ səhifə белая страница, ağ vərəq белый лист

4. светлокожий. Ağ irq белая раса
II
сущ.

1. бязь, полотно

2. во множ. числе: ağlar белые:
1) шашки или шахматные фигуры светлого цвета в отличие от чёрных
2) представители белой расы; ağ boya белила, ağ balıq севрюга, ağ titə бельмо, ağ neft керосин, ağ pıtraq лопушник, ağ suzanbağı водяная лилия, ağ dovşan заяц беляк, ağ turp редька, ağ şam пихта, yumurtanın ağı белок, ağ yel суховей
◊ ağ gün ağlamaq kimə делать, сделать что-л. для благополучия кого-л.; ağ günə çıxmaq дожить до счастливых дней; ağa qara demək белое называть чёрным, говорить неправду; ağ gün görməmək не видеть счастья, ağı qaradan seçə bilməmək не разбираться в плохом и хорошем; saçına ağ düşmək седеть, поседеть
2
в сочетании со вспом. глаг. olmaq. Ağ olmaq kimə возражать, не подчиняться кому
◊ üzünə ağ olmaq kimin не соблюдать приличия в отношениях со старшими, дерзить; ağ eləmək переборщить, переходить, перейти границы в отношениях с кем-л.
3
сущ. клин между штанинами брюк (кальсон)
4
истор.
I
прил. белый (контрреволюционный). Ağ qvardiya белая гвардия
II
в знач. сущ. во мн. ч. : ağlar белые

Это слово в других словарях:

Толковый словарь азербайджанского языка

AĞ₁ 1. sif. Qar, süd, tabaşir rəngli (qara əksi). подробнее
AĞ₂ is. 1. Ağ rəngli bez və s. parça. Köynəklik ağ. подробнее
AĞ₃ is. Tor. Dağ maralı kimi sərsəm gəzən yar; Axır rast gələrsən sən ağa qarşı. Aşıq Fətəli. подробнее
AĞ₄ [ər.]: ağ olmaq, üzünə ağ olmaq – itaət etməmək, söz qaytarmaq, tabe olmamaq. подробнее

Азербайджанcко-русский словарь (краткий)

1. белый; 2. бельевая материя, белая бязь, мадеполам; 3. белок; подробнее

Диалектический словарь азербайджанского языка.

I (Xaçmaz, Salyan, Şəmkir) alt tumanın və ya şalvarın ortası. – Gədənin şalvarının ağı cırılıf, mərəkədə biyavır oluf (Şəmkir) II (İmişli) var-dövlət, varidat. – Adamın ağın, qızılın alıllardı əlinnən III (Qax) yeməli bitki adı. – Uşaxlar yezliyə ağ getimağa gediplər IV (Salyan) süfrə. – Qızım, ussulun üssünə ağ sal Ağ əkin (Salyan) – arpa, buğda əkini. – Beşdəlidə ağ əkin çox əkilir. Ağ salmax (Kəlbəcər) – inandırmaq. – Mən ağ saldım, o inanmadı. Ağ yel (Şamaxı) – xəstəlik adı подробнее

Author: Obastan; Publisher: Obastan