CAĞ

CAĞ 1
I
сущ.
1. частокол, тын (сплошной забор из вертикально поставленных жердей); деревянная или железная ограда. Ağac cağlarla hasarlanmaq огораживаться деревянным тыном, çubuqdan hörülmüş cağ плетнёвый частокол
2. спицы для вязания чулок
3. колесная спица
4. решётка
5. боковины (боковые стороны) арбы, телеги и т.п. ; боковые жерди
II
нареч. см. cabəca
2
сущ. выгребная яма
3
прил. свежий, неиспользованный, не бывший в обращении (о купюрах). Cağ yüzlük свежая (не бывшая ещё в обращении) сторублёвка

Это слово в других словарях:

Толковый словарь азербайджанского языка

CAĞ is. 1. Çəpər. Evin qabağına cağ çəkmək. – Zeynal bəy dərin bir sükutda bağın sökük cağlarının dibi ilə başını aşağı salıb, yavaş-yavaş getməyə başladı. подробнее

Диалектический словарь азербайджанского языка.

CAĞ I (Daşkəsən, Xanlar) barmaqların ayaq pəncəsi ilə birləşdiyi oynaq. – Əyağın qatdanan yerinə cağ deyərix’ (Xanlar) II (Ağdərə, Laçın, Ordubad, Şahbuz, Zəngilan) mil <corab toxumaq üçün>. – Coravı cağnan hörürüx’ (Ağdərə); – Corab toxumağa beş cağ lazımdı (Ordubad) III (Kürdəmir) nərdivan. – Cağı qələməyə daya, bir qo:sara üzüm dər yiək подробнее

Author: Obastan; Publisher: Obastan