Диалектический словарь азербайджанского языка.

Всего статей – 17548, статей на «A» – 728
A B C D E F G H K L M N O P Q R S T U V X Y Z Ç Ö Ü İ Ş Ə
 
AB AC AD AF AH AJ AL AM AN AQ AR AS AT AU AV AX AY AZ
 
ACİTMƏ
(Şərur) bax acxəmrə. – Acitməsiz xəmir olmaz
ACLUĞ
(Xaçmaz) hələ yeni məhsul çıxmamış üyüdülən azacıq taxıl. – Aparub değirmanda bir az acluğ çekduğ
ACNAUR
(Zaqatala) kolbasa. – Bu il bolluca acnaur doldurmuşam
ACRA
(Naxçıvan) maya. – Biz acra da diyərix’, maya da diyərix’, əmə acra çox diyərix’
AÇAR
(Quba) qıfıl. – Biz qapıya açar vurarığ
AÇARDİLİ
(Quba) açar. – U gün qapını açammaduğ, açardili sindi qaldi açarda
AÇARRAMAĞ
(Xaçmaz) qıfıllamaq. – Qapini açarradum
AÇILSABA
(Yevlax) sarmaşığa oxşar bitki adı. – Ö:n qabağında açılsaba əx’dim
AÇMAX
(Şərur) lavaşı yaymaq
AÇKAL
(Tovuz) fərasətsiz. – O, açkalın biridi
AD AÇMAX
(Salyan) ad-san çıxarmaq, hörmət qazanmaq. – Həsənağa irayonda yaxşı ad açıb
ADAX
(Ağcabədi, Ağdam, Bərdə, Gəncə, Göyçay, Qazax, Şəmkir, Şuşa, Tərtər) uşağın ilk addımları ◊ Adax durmax (Mingəçevir) – ayaq üstə durmaq, ilk addım atmaq
ADAX-ADAX
(Ağdam) addım-addım, yavaş-yavaş. – Ay irəhmətdiyin oğlu, birəz yeyin tərpənsənə, adax-adax havağa gedif gələjəx’səη
ADAX-ÇEÇƏX’
(Gədəbəy) uşağın ilk addımları ◊ Adax-çeçəx’ eləməx’ – ilk addım atmaq. – Yenijə adax-çeçey eley nəvəm, a nənəsi
ADAX-ÇİÇƏ
(Füzuli) bax adax-çeçəx’ ◊ Adax-çiçə açmax – ilk addım atmaq. – Afı adax – çiçə açıf
ADAX-ÇÖÇƏ
(Oğuz) bax adax-çeçəx’
ADAXCULĞA
(Gədəbəy) qohum. – Bılar hissə-hissə yaşıyı:llarmış, soηra adaxculğa oluf birrəşeflər
ADAXLAMAX
(Daşkəsən, Füzuli) ilk addım atmaq (uşağa aiddir). – Ora bax ey, Sadıx adaxlı:r (Füzuli)
ADAMCIL
I (Şəmkir) insan qanına həris olan, vəhşi, adama hücum edən. – Köpəyoğlu İrəməzanoğlu çox adamcıl adam oluf, nə qədər adam öldürüf II (Şəmkir) arif, qabil, adamtanıyan. – O kişi çox adamcıldı, ağzını açan kimi bilir, nə danışajaxsaη
ADAMXOR
(Meğri) bax adamcıl
ADAR
(Şəki) evin qabaq hissəsi
ADAR-MADAR
(Cəbrayıl) yeganə, tək, bircə. – Adar-madar bir qoyunum varıdı, öldü o da
ADDAMA
(Zəngibasar, Naxçıvan) çaydan, arxdan keçmək üçün düzəldilmiş keçid. – Addama olmasa, sudan keçməy olmaz (Naxçıvan)
ADDAMAC
I (Qazax) bax addama II (Ağbaba) nərdivan
ADDAMAĞ
(Xaçmaz) nişanlamaq, adaxlamaq. – Uğlumçun qunşimüzün qizin addamışuğ
ADDAMAŞ
I (Gədəbəy, Zəngibasar, Şəmkir, Tovuz) bax addama. – Sona, aşağıdakı addamaşdan keş (Tovuz) II (Ağdaş, Göyçay, Oğuz, Şəmkir) tapdanma nəticəsində çəpərdə əmələ gəlmiş keçid. – Addamaşdan sıçrıyanda ürgənin qarnına mıxca batıf, elə orda canı çıxıf (Şəmkir)
ADDANDIRMAX
I (Gəncə) bax addamağ. – Qasımın qızını üç gündü ki addandırmışıx II (Füzuli) adlı-sanlı etmək, şöhrət qazandırmaq. – Kazımı nahax bu qədər addandırıllar, o muna layix döy
A:DI
(Biləsuvar, Qax, Qazax, Şəki, Şəmkir) bax a:di. – Diyi a:dı menin xabarı yoxdı, Əmir cücəni danğan kimi danğıy (Qax); – Söyün kişi bu qalxozda a:dı işdəmöyüf (Qazax)
ADILI
(Çənbərək) heç vaxt
ADINA
(Gədəbəy, Gəncə, Qazax, Lənkəran, Salyan, Şəki, Şəmkir, Tovuz, Zəngilan) 1. cümə axşamı (Gəncə, Qazax, Lənkəran, Şəki, Şəmkir, Zəngilan). – Böyün adınadı, bazara iki gün qalıy (Zəngilan) 2. cümə (Gədəbəy, Tovuz) ◊ Adına ertəsi (Gədəbəy) – şənbə