Диалектический словарь азербайджанского языка.

Всего статей – 17548, статей на «AN» – 30
A B C D E F G H K L M N O P Q R S T U V X Y Z Ç Ö Ü İ Ş Ə
 
AB AC AD AF AH AJ AL AM AN AQ AR AS AT AU AV AX AY AZ
 
AN
(Qax) kandar
ANABİLBİL
(Qarakilsə) çılpaq, lüt
ANADİL
(Qazax) quş adı. – Bizim öyün qavağında hər gejə anadil ötör
ANAHADDIX
(Zəngibasar) xüsusiyyətçilik. – Anahaddıx vaxdı kim kiməydi
ANAHÜRÜYƏN
(Şəmkir) çılpaq, lüt. – Anahürüyən gəzmə, sö:x dəyər
ANAXDAR
(Başkeçid, Borçalı) açar. – Qapıyı anaxdarnan qıfılla, gəl (Borçalı)
ANAMƏYQURDAVERMƏ
(İmişli) uşaq oyunu adı. – Uşağlar anaməyqurdavermə oyneyir, ged sən də oyna
ANAŞ
(Xanlar) hər işdən baş çıxaran, hər biclik və əməl bilən. – Haşım kimi bu aralarda anaş kişi yoxdu
ANAŞDAQARNA
(Bakı) acqarına. – Adə, anaşdaqarna su içmə
ANAYOLU
(Gəncə) ərə gedən qızın anasına gətirilən hədiyyə. – O şalı anayolu almışam
ANBIR
(Şəki) bax ambır
ANDIMAX
(Tovuz) suda üzən vaxt nəfəsi tincıxmaq, təntimək
ANEYİN
(Meğri) qəribə, əcaib, gülməli. – Harda aneyin işlər var Ruhılladan çıxey
ANĞA
(Dərbənd) həm sifəti, həm də xasiyyəti pis (adam). – Anğa adama yaxşuluğ ələmağ istəmiyədü
ANĞARMAX
(Şərur) başa düşmək, anlamaq. – Onun sözdərin anğarmağ olmur
ANĞIR
(Qazax) o tərəf, o yan, o biri tərəf
ANĞIRI
(Balakən, Başkeçid) bax anğır
ANGİLİ
(Zaqatala) bitki adı. – Orada yaxşı angili bitib
ANIX
(İsmayıllı) üstüörtülü. – Bu iş anıxdı
ANQA
(Zərdab) huşsuz. – Əhməd çox anqadı
ANQALI
(Şamaxı) sərsəri, dəli. – Adə, sən nə anqalı adamsan?!
ANQƏRİB
I (Cəlilabad, Şərur, Salyan) az qala. – İşığlar sönəndə anqərib qaley bağrımız çatdıya (Cəlilabad); – Əli anqərib qalmışdı ki, tuta, Vəli qaşdı (Salyan) II (Salyan) tez, tələsik. – Evə anqərib çatdım
ANQIL
(Lənkəran) tor toxunan xana. – Tori anqılda toxi:ruğ
ANQİRKİ
(Şəki) o birisi, o yankı, o tərəfdəki. – Anqırki öy Lətifindi
ANQIRTMAX
(Çənbərək) məc. kəsmək. – Bir heyvərə vələs <ağac adı> anqırdıflar qamışdıda
ANQUT
I (Ağdam, Şuşa) uzunboğazlı ördəyə oxşar quş. – Zalım elə bil anqutdu (Ağdam) II (Ağdam, Bakı, Dərbənd, Şamaxı) acgözlüklə yeyən, hər nə gəldi yeyən. – Zalım oğlu əlinə keçəni anqut kimi udur (Ağdam); – Anqut kimi nə versov udadı (Dərbənd) III (Oğuz) avam, qanmaz. – Sən özünü lap anqut yerinə qoymusan Anqut qalmax (Şəki) – tək-tənha qalmaq. – Qonşu:n arvadının uşağı gedənnən so:ra anqut qalıf. Anqutu çıxmax (Çənbərək, Füzuli, Qarakilsə) – həddindən artıq arıqlamaq. – Gedənin dannanmaxdan anqutu çıxıf (Füzuli)
ANQUTBOĞAZ
(Bərdə) çox arıq, boğazı incəlmiş, uzunboğaz (adam). – Yazıx anqutboğazın biridi, nə canı var ki?
ANNAĞLI
(Bakı) mərifətli, qanacaqlı. – Namxuda, bu uşağ nə annağlıdu
ANNAX
(Şəmkir) qanacaq, mərifət. – Onda heş annax, mərifət nişanı yoxdu
ANŞIRTMAX
(Zəngibasar) başa salmaq, anlatmaq