Толковый словарь азербайджанского языка

Всего статей – 45193, статей на «Z» – 885
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
ZA ZE ZI ZO ZU
 
Z
Azərbaycan əlifbasının otuz ikinci hərfi. Bax ze.
ZABİL
is. [fars.] mus. Tarda bir pərdə. Mirzə Sadıq tarın qoluna zabil pərdəsini əlavə etmişdir. подробнее
ZABİT
is. [ər.] Ordu və donanmada komanda heyətinə mənsub şəxs. подробнее
ZABİTƏ
is. [ər.] 1. Qayda, qanun, nizam, intizam. подробнее
ZABİTƏLİ
sif. Zabitəsi olan, nizam və intizam tələb edən, çox ciddi və tələbkar olan, nüfuz və təsir gücünə malik olan. подробнее
ZABİTƏLİLİK
is. Zabitəli olma, zabitəli adamın xassəsi.
ZABİTƏSİZ
sif. Zabitəsi olmayan, sözü keçməyən, tələbkar olmayan. Zabitəsiz adam.
ZABİTƏSİZLİK
is. Zabitənin, ciddiyyətin, tələbkarlığın, nüfuzun olmadığı hal.
ZABİTLİK
is. [hərb.] Zabit rütbəsi. Mən zabitliyə bir adi soldat ikən nail olmuşam. подробнее
ZAÇÓT
[rus. zaçёt] Ali və orta ixtisas məktəblərində tələbələrin biliyini yoxlama növü. подробнее
ZAD
is. [ər.] 1. Şey. Hər zad. Heç zad yoxdur. подробнее
ZADƏ
is. [fars.] klas. Oğul, övlad. Duruyor oxşamaya zadəsini; Sevgili, nazlı xudadadəsini. подробнее
ZADƏGAN
top. [fars.] Hakim sinfin yüksək kübarlar təbəqəsi, əsilzadələr; aristokratiya. подробнее
ZADƏGANCASINA
zərf Zadəgan kimi, ağa kimi; ağacasına, kübarcasına.
ZADƏGANLIQ
is. 1. Əsilzadəlik, əyanlıq, kübarlıq, aristokratlıq. подробнее
ZAĞ₁
is. [ər. zac] kim. Bəzi metalların sulfat duzu.
ZAĞ₂
is. Qılıncı, bıçağı itiləyərək verilən cila, parlaqlıq. подробнее
ZAĞ₃
is. [fars.] klas. Qara qarğa. [Aşıq Hüseyn:] Hüseyn düşsə cananından uzağa; Şeyda bülbül tənə vurar o zağa. подробнее
ZAĞA
is. Heyvan yuvası, mağara. Qurd da, quş da qoy çəkilsin öz ünvanına; Bir zağa da, bir saralmış yarpaq da yurddu. M.Araz.
ZAĞAR
is. məh. Yoğun, yekəqarın.
ZAĞARA
is. Dəri papağın aşağı və yuxarı kənarı, qırağı. подробнее
ZAĞCA
is. zool. Qarğalar fəsiləsindən qara parlaq lələkli köçəri quş.
ZAĞÇI
is. Silahı zağla suvaran, cilalandıran usta.
ZAĞLAMA
“Zağlamaq”dan f.is.
ZAĞLAMAQ
f. Cilalamaq, cila vermək. Xəncəri (qılıncı) zağlamaq.
ZAĞLANMA
“Zağlanmaq”dan f.is.
ZAĞLANMAQ
məch. Cilalanmaq, cila verilmək, parıldadılmaq. Tüfəng zağlandı.
ZAĞLATMA
“Zağlatmaq”dan f.is.
ZAĞLATMAQ
icb. Cilalatmaq, cila verdirmək.
ZAĞLI
sif. Zağ verilmiş, cilalanmış, cilalı. Zağlı tüfəng. подробнее