НРАВ

м 1. xasiyyət; добрый нрав xoş xasiyyət; 2. только мн. adət, dəb; старинные нравы qədim (köhnə) adətlər; ◊ по нраву быть (прийтись) xoşuna gəlmək, döşünə yatmaq.

НОЯБРЬСКИЙ
НРАВИТЬСЯ

Значение слова в других словарях