ƏRŞ

ə. 1) qübbə, günbəz; 2) taxt, taxt-tac; 3) köhnə heyət elmində: göyün doqquzuncu və ən uca qatı; 4) səma, göy. Ərşi-ə’la bax ərşi-müəlla; ərşi-fələk yüksək fələk; fələk; ərşi-müəlla göyün ən uca qatı.

ƏRSƏGAH
ƏRŞƏ

Значение слова в других словарях