ƏRƏSƏTİ-MƏHŞƏR ƏRƏB

1. Məhşər günü yenidən diriləcək insanların öz əməllərinə dair haqq-hesab vermək üçün toplaşacaqları yer, meydan.

2. Qiyamət; qalmaqal. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Sazı çiyninə salıb çıxdı bayıra. Gördü vallah, burada bir ərəsəti-məhşərdi ki, elə bil meydanın dörd tərəfinə ətdən divar çəkibsən. (“Məhbub xanımın Çənlibelə gəlməyi”)

*

Göy guruldayır, ildırım oynayır, yağış yağırdı. Bir qiyamət qopurdu ki, lap ərəsət-məhşər. (“Koroğlunun İstanbul səfəri”)

ƏRƏSƏT
ƏRGƏN