ABDAR

sif. [ fars. ]
1. Sulu, şirəli, təravətli, lətafətli.
Özündən oldu meyə bəzmdən kənar olmaq; Qələtdi bəhs ləbi-ləli-abdarınla. Q.Zakir.
Nazənin qız … yanaqları kimi qızarmış bir qızılgül dərib, şirmayı əli ilə abdar ləblərinə yaxınlaşdıraraq … hovuz üstünə atılıb, qurulan kürsünün üstündə oturdu. C.Cabbarlı.

2. məc. Mənalı, təsirli, gözəl ifadəli. Abdar kəlam. Abdar söz.
– Pəh-pəh, doğrudan da, zalım oğlunun necə abdar qələmi var. C.Məmmədquluzadə.

3. məc. Möhkəm və iti.
Çox məni incitmə, tiği-abidarımdan saqın! Füzuli.
Hinində daldalanma çox, həyətdə də dolanma çox; Yiyəndəki bıçağa bax, o tiği-abdarı gör! M.Ə.Sabir.

Синонимы

  • ABDAR mənalı — təsirli — gözəl — ifadəli (məc.)
  • ABDAR sulu — şirəli — təravətli — lətafətli (meyvə)
ABDALLIQ
ABDARLIQ

Значение слова в других словарях