ALLAH

\[ər.\] сущ. Аллагь (1. Рабби, Танри; 2. Гъуц, Гъуцар; 3. пер. агъа, гьаким); ** allah ağıl versin аллагьди акьул гурай; allah bəlasını versin аллагьди бела гурай; allah bəndəsi аллагьдин бенде а) аллагьдин лукӀ, са кас, са инсан; б) фагъир, сакит, язух; allah bilir аллагьдиз (хъсан) чида, малум туш, садазни чидач; allah canını alsın аллагьди чан къачурай (жаза гурай); allah eləməsin аллагьди къалур тавурай; allah eşqinə аллагьдин хатур аватӀа, аллагьдин хатурдай; allah evi аллагьдин кӀвал, гъуцарин кӀвал, мискӀин; allah xatirinə кил. allah eşqinə; allah kömək eləsin! аллагьди (гъуцари) нуьсрет гурай! аллагь куьмек хьу(ра)й!; allah qoysa аллагьди гайитӀа; allah qüvvət versin! аллагьди къуват гурай! аллагь куьмек хьу(ра)й!; allah mübarək eləsin! аллагьди мубарак авурай!; allah rəhmətinə getmək аллагьдин регьметдиз фин, кьин; allah saxlasın аллагьди хуь(ра)й; allah vursun аллагьди ярай, алпанди ярай; allaha bax! (ша) аллагьдиз килиг! (хагьишун, минетун); allaha şükür аллагьдиз шукур, хъсан хьана; allahı sevərsən... аллагьдин хатур аватӀа (хагьиш); allahın verən günü аллагьди гайи югъ, гьар са югъ; allahü-əkbər! аллагьу-экбер! (эсилдай диндин текбир яз, рахунра наразивал, хъел атун къалурдай междометие); sən (siz) allah вун ви аллагь (минетун, хагьишун).
ALLAFLIQ
ALLAHLIQ

Значение слова в других словарях