Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Cəmi – 17548, məqalələr «DE» – 33
A B C D E F G H K L M N O P Q R S T U V X Y Z Ç Ö Ü İ Ş Ə
 
DA DE DI DO DU
 

DE:CİLİK

(Mingəçevir) xəbərçilik

DEÇİ

(Qax, Zaqatala) 1. kiçik, alçaqboylu (Qax) 2. arıq (Zaqatala). – Deçi inək gəlir

DEDİX’

(Oğuz) danışıq. – Habu dedix’- dən nə çıxar?

DE:X’Lİ

(Qazax) bax deyix’li. – Məlahət Asdanın de:x’lisidi

DEQAN

(Oğuz) tənzif

DELE

(Zaqatala) xörək adı. – Bu gün dele bişirirəm

DEMAT

(Ordubad, Şərur) dəmyə, su çıxmayan, susuz (yer). – Aza kəndin yerinin çoxu dematdı (Ordubad)

DEMİ

I (Ağdam, Şərur, Zəngilan) qəlyan. – Dosduma bir yaxşı demi bağışdadım (Ağdam); – Çəx’dığımıza demi də de:rıx, qəlyan da de:rıx (Zəngilan) II (Culfa, Füzuli, Qarakilsə, Naxçıvan, Ordubad, Zəngilan) dəmyə, su çıxmayan, susuz (yer). – Bıra demi yerdi, su: yoxdi (Naxçıvan); – Demidə arpa əkillər, buğda əkillər (Ordubad); – Bizim yerimiz demidi (Culfa); – Biz taxılı demidə əkərıx (Zəngilan)

DEMİSDANNIX

(Füzuli) dəmyə. – Bıra demisdannığiydi

DEMO

(Şərur) bax demi II

DENGƏNƏ

(Dərbənd) 1. boşqab 2. saxsı kasa. – Xeyrə dengənədən böyüg olur

DENGİ

(Şəki) silindr şəkilli səbət. – Əvdirə: m bizə bi dengi üzüm göndərmişdi

DERET

(Qazax) 1. dəfə, kərə 2. növbə

DERMƏ

(Çənbərək) naxış. – Bu xurcuna niyə dermə vurmuyufsaη

DERMƏLİ

(Çənbərək) naxışlı. – Anam bir derməli kilim toxuyuf ku, gə görəsən

DERNAUC

(Dərbənd) dırmıq

DESBİRİ

(Bakı) kimi, təki. – Mən də, bacı, sən desbiri saxlı:cegəm

DEŞDAVAR

(Salyan) qərb küləyi. – Deşdavar gümbatannan əsər; – Deşdavar güjdi küləkdi

DEŞDEBOKUL

(Bakı) çanaqlı bağa. – Deşdebokullar dayi bağda üzüm qoymiyib, hamısını yi:b

DEŞDƏX’

deşdəx’ vurmax: (Gəncə, Şəki) bişməmişdən qabaq çörəyin üzünü çöplə və ya başqa bir şeylə deşmək. – Çörəyə deşdəx’ vur, köpüf küt getməsin (Gəncə)