Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «ÇU» – 31
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
ÇA ÇE ÇƏ ÇI Çİ ÇO ÇÖ ÇU ÇÜ
 

ÇUXA

is. Qafqazlıların üstdən geyilən, beli büzməli, uzun, kişi milli geyimi.
ətraflı

ÇUXALI

sif. Əynində çuxa olan, çuxa geymiş. Çuxalı qoca.
ətraflı

ÇUXALIQ

is. Çuxa tikmək üçün parça. Qəmər şalı öz əri üçün çuxalıq toxumuşdu.
ətraflı

ÇUXUR

is. 1. Yer səthindən aşağı çökmüş, oyulmuş yer; oyuq, çala.
ətraflı

ÇUXURCUQ

kiç. Kiçik çuxur, balaca çuxur.

ÇUXURLANMA, ÇUXURLAŞMA

“Çuxurlanmaq”, “çuxurlaşmaq”dan f.is.

ÇUXURLANMAQ, ÇUXURLAŞMAQ

f. Çuxur əmələ gəlmək, dərinləşmək, çuxura düşmək.
ətraflı

ÇUXURLUQ

is. Çuxur yer, çalalıq. Çuxurluqda gizlənmək.

ÇUQUN

is. [rus.] 1. Polad almaq və ya tökmə məmulatı hazırlamaq üçün işlədilən karbonla dəmirin xəlitəsi.
ətraflı

ÇUQUNƏRİTMƏ, ÇUQUNTÖKMƏ

is. Çuqun əridilən, tökülən (zavod, sex və s.
ətraflı

ÇUL

is. 1. Üstündə oturmaq və ya soyuqdan qorunmaq üçün atın və bəzi başqa heyvanların dalına salınan qıldan və ya yundan toxunma qalın örtük.
ətraflı

ÇUL-ÇUXA

top. isteh. köhn. Geyim, paltar (adətən dəbdən çıxmış paltar haqqında).
ətraflı

ÇULĞA(LA)MA

“Çulğa(la)maq”dan f.sif.

ÇULĞA(LA)MAQ

bax qaplamaq. Səhərdir, günəşin rəngi sapsarı; Sarılıq çulğamış ağ buludları.
ətraflı

ÇULĞA(LA)NMA

“Çulğa(la)nmaq”dan f.sif.

ÇULĞA(LA)NMAQ

f. Bürünmək, qapanmaq, dürtülmək. Qaranlığa çulğalanmış (f.
ətraflı

ÇULLAMA

“Çullamaq”dan f.sif.

ÇULLAMAQ

f. 1. Dalına çul qoymaq (heyvanın). Atı çullamaq.
ətraflı

ÇULLANMA

“Çullanmaq”dan f.sif.

ÇULLANMAQ

1. məch. Dalına çul qoyulmaq (heyvanın). 2.
ətraflı