Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «ÜM» – 36

ÜMDƏ

sif. [ər.] Ən əsas, ən mühüm, başlıca, birinci.
ətraflı

ÜMƏRA

is. [ər. “əmir” söz. cəmi] klas. Əmirlər, hakimlər.
ətraflı

ÜMİD

is. 1. Arzu edilən bir şeyin ola biləcəyinə inanma və bu inamdan doğan daxili fərəh, xatircəmlik hissi; güman.
ətraflı

ÜMİDGAH

is. klas. Ümid bağlanılan yer və ya adam.
ətraflı

ÜMİDLƏNDİRMƏ

“Ümidləndirmək”dən f.is.

ÜMİDLƏNDİRMƏK

f. Ümidvar etmək, ümid vermək, arxayın etmək.

ÜMİDLƏNMƏ

“Ümidlənmək”dən f.is.

ÜMİDLƏNMƏK

f. Ümidvar olmaq, ümid bəsləmək, ümid etmək, arxayın olmaq.

ÜMİDLİ

sif. 1. Bir işin yaxşı qurtaracağına ümid verən; ümidverici.
ətraflı

ÜMİDSİZ

sif. və zərf 1. Heç bir ümid verməyən, ümid edilməyən, arxayın etməyən.
ətraflı

ÜMİDSİZCƏ(SİNƏ)

zərf Ümidsiz halda, ümidini itirmiş halda, ümidsizliklə.
ətraflı

ÜMİDSİZLİK

is. Heç bir ümid olmadığı hal; naümidlik.
ətraflı

ÜMİDVAR

sif. 1. Ümidli, ümid edən. _Ümidvar etmək – b a x ümidləndirmək.
ətraflı

ÜMİDVERƏN, ÜMİDVERİCİ

sif. 1. Bəslənilən ümidi doğruldacaq, gələcəkdə kamil bir insan olacağına ümid bəslənilən, gələcəyi olan.
ətraflı

ÜMMAN

is. [ər.] 1. Böyük dəniz, dərya, okean. Bir fırtına quşu olub; Baş vurmuşam ümmanlara; Dənizdə dürr axtarmışam.
ətraflı

ÜMMƏT

is. [ər.] 1. Xalq, camaat. Açdın gözünü rəncü məşəqqət görəcəksən; Millətdə qəm, ümmətdə küdurət görəcəksən.
ətraflı

ÜMUM

is. [ər.] Hamı, hamısı. Ümuma aid məsələ.
ətraflı

ÜMUMBƏŞƏRİ

sif. [ər.] Bütün adamlara, bütün bəşəriyyətə xas olan, aid olan, bütün insanlar üçün əhəmiyyəti olan.
ətraflı

ÜMUMDÜNYA

is. [ər.] Bütün dünyaya, dünyanın bütün ölkələrinə aid.
ətraflı

ÜMUMƏN

zərf [ər.] Ümumiyyətlə, ümum, hamı. Sürməkdə idi şiddət ilə hökmünü zülmət; Qalmışdı qaranlıqda ümumən bəşəriyyət.
ətraflı