Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «ÜS» – 33

ÜSKÜK

is. məh. b a x oymaq3. Həsən sap çıxardıb sapladı və barmağına üskük taxıb, şalvarının arxasını diqqətlə büzmələməyə başladı. Çəmənzəminli.

ÜSKÜKOTU

is. bot. Dağ meşələrində, cəngəlliklərdə bitən, üskükə oxşar çiçəkləri olan çoxillik ot bitkisi.

ÜSLUB

is. [ər.] 1. Yazıçının, rəssamın, heykəltəraşın, memarın, bəstəkarın və b.
ətraflı

ÜSLUBİ

sif. [ər.] Üsluba aid, üslubla əlaqədar, üslub baxımından.
ətraflı

ÜSLUBİYYAT

is. [ər. “üslub” söz. cəmi] Ədəbiyyat nəzəriyyəsinin, bədii əsərin dil xüsusiyyətlərini və ifadə vasitələrini öyrənən bəhsi.
ətraflı

ÜSRƏT

is. [ər.] köhn. 1. Çətinlik, zəhmət. 2. Sıxıntı, ehtiyac.

ÜST

sif. və zərf 1. Bir şeyin ən yuxarı səthi, üzü; üzər (alt ziddi).
ətraflı

ÜST-BAŞ

is. Paltar, pal-paltar, geyim. [Qumral:] Anacan, sən qapını aç, mən gedim, üst-başımı qaydaya salım.
ətraflı

ÜSTDƏN-AŞAĞI

zərf 1. Yuxarıdanaşağıya, yuxarıdan-aşağıya enərək, başıaşağı.
ətraflı

ÜSTƏGƏL

is. riyaz. 1. Toplama əməlini və ya kəmiyyətin müsbətliyini göstərən işarə (+).
ətraflı

ÜSTƏGƏLMƏ

is. riyaz. Rəqəmləri birbirinin üstünə gəlmə; toplama.

ÜSTƏLƏMƏ

“Üstələmək”dən f.is.

ÜSTƏLƏMƏK

f. Üstün gəlmək, qalib gəlmək, məğlub etmək.
ətraflı

ÜSTƏLİK

1. is. Bir şeyin üstündə verilən şey; əlavə.
ətraflı

ÜSTQURUM

is. Cəmiyyətin siyasi, hüquqi, dini, bədii, fəlsəfi görüşləri və onun iqtisadi quruluşunun – bazisinin bunlara müvafiq olaraq yaratdığı siyasi, hüquqi və s. təsisatların məcmusu.

ÜSTLÜK

is. Bir şeyin üstünü örtməyə, üstünə çəkməyə məxsus şey. Dəri üstlüyü.

ÜSTÜAÇIQ

1. sif. Üstü örtülməmiş, üstü açıq olan; damı, qapağı olmayan; açıq.
ətraflı

ÜSTÜN

sif. 1. Bənzərlərinə görə daha yaxşı, daha yüksək səviyyədə olan, onları geridə buraxan.
ətraflı

ÜSTÜNLÜK

is. Bənzərləri arasında daha yaxşı, daha yüksək, daha əlverişli olma.
ətraflı

ÜSTÜÖRTÜLÜ

1. sif. Üstü örtülmüş, üstü açıq olmayan, örtüsü olan, örtülü.
ətraflı