Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «ÜZ» – 94

ÜZ

is. 1. İnsan başının qabaq hissəsi; surət, sifət, çöhrə, sima.
ətraflı

ÜZBƏÜZ

1. zərf Üz-üzə, qabaq-qabağa, qarşı-qarşıya.
ətraflı

ÜZDƏ

zərf 1. Zahirən, zahirdə. Əzizim, qəlbi nara; Tutuşdu qəlbi nara; Üzdə dost deyənlərin; Get, öyrən, qəlbin ara.
ətraflı

ÜZDƏN

zərf 1. Az dərinlikdə, dayaz. Üzdən belləmək.
ətraflı

ÜZDÜRMƏ

“Üzdürmək”dən f.is.

ÜZDÜRMƏK

icb. Üzməsinə səbəb və ya vasitə olmaq, üzməyə məcbur etmək.
ətraflı

ÜZƏÇIXDI, ÜZƏÇIXMA

is. etnoqr. Təzəgəlinin öz ərinin qohumları ilə ilk görüşü.

ÜZƏGÜLƏN

sif. İkiüzlü, riyakar; yaltaq. Üzəgülən adam. // İs. mənasında. Üzəgülənin biridir.

ÜZƏN

1. B a x üzgüçü. 2. sif. Suyun üzərində hərəkət edən; üzücü.
ətraflı

ÜZƏNGİ

is. Süvarinin ayağını dirəməsi üçün yəhərin iki tərəfindən asılı altı düz dəmir halqalardan hər biri.
ətraflı

ÜZƏRLİK

is. 1. bot. Çılpaq gövdəsi, ensiz yarpaqları olan çoxillik kol bitkisi.
ətraflı

ÜZGƏC

is. Balıq və dəniz heyvanlarının hərəkət üzvü.
ətraflı

ÜZGÖRDÜ, ÜZGÖRƏNLİK

bax tərəfgirlik. _ Üzgörənlik etmək – tərəf saxlamaq.
ətraflı

ÜZGÖRƏ

sif. və zərf dan. Aşkar, bəlli, açıq, açıqdan-açığa, açıq-aşkar.
ətraflı

ÜZGÖRÜMÇƏYİ

is. etnoqr. Təzəbəyin ilk dəfə təzəgəlinlə görüşərkən ona verdiyi hədiyyə.
ətraflı

ÜZGÖRÜŞÜ

bax üzəçıxdı, üzəçıxma.

ÜZ-GÖZ

is. Sifət, üz. [Nəbi:] Yazığın üzgözü, hər yeri qandır; Huşunu itirib, halı yamandır.
ətraflı

ÜZGÜÇÜ

is. Suda üzməyi bacaran adam, üzən adam; üzən, üzücü.
ətraflı

ÜZGÜÇÜLÜK

is. Suda üzmə, suyun üzərində və ya altında hərəkət etmə, üzmə. Sualtı üzgüçülük.

ÜZGÜN

sif. Taqətsiz, yorğun, üzülmüş, əldən düşmüş, zəif, üzük.
ətraflı