Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «ŞƏ» – 282

ŞƏBAN

is. [fars.] Qəməri ərəb təqvimində səkkizinci ayın adı.
ətraflı

ŞƏBBU, ŞƏBBUGÜLÜ

is. [fars.] Axşamçağı və gecə ətirsaçan rəngbərəng gül; mixəkgülü.
ətraflı

ŞƏBÇİÇƏK

is. bot. Gecələr açılan çiçək növü. [Nisə xanım:] Sənin üçün buket bağlamaq istəyirdim.
ətraflı

ŞƏBƏDƏ

is. [ər.] Rişxənd, ələ salma, araya qoyma; hoqqabazlıq.
ətraflı

ŞƏBƏDƏBAZ

is. və sif. [ər. şəbədə və fars. ...baz] Hoqqabaz, adam ələ salan, adamı lağa qoyan, adamoynadan, adama söz qoşan.
ətraflı

ŞƏBƏKƏ

is. [ər.] 1. Ağacdan, metaldan, daşdan, məftildən qayrılmış tor, hörgü, barmaqlıq; ornament.
ətraflı

ŞƏBƏKƏÇİ

is. Şəbəkə (1-ci mənada) ustası; ornamentçi.

ŞƏBƏKƏÇİLİK

is. Şəbəkə kəsmə, şəbəkə qayırma sənəti.

ŞƏBƏKƏLİ

sif. Şəbəkə şəklində qayrılmış, şəbəkə qoyulmuş, şəbəkəsi olan.
ətraflı

ŞƏBGÜLÜ

is. bot. Sarı, mixəyi rəngdə çiçəkləri olan çoxillik bitki; sarıbənövşə.
ətraflı

ŞƏBXUN

is. [fars.] Gecə vaxtı düşmən üzərinə gözlənilməz basqın.
ətraflı

ŞƏBİH

is. [ər.] 1. klas. Bənzər, oxşar. Şəbihi yoxdur.
ətraflı

ŞƏBİHGƏRDAN

is. [ər. şəbih və fars. gərdan] Şəbihi hazırlayan, şəbih mərasimini idarə edən adam.
ətraflı

ŞƏBİHGƏRDANLIQ

is. Şəbihgərdanın işi, şəbih mərasimini idarə etmə.
ətraflı

ŞƏBKORLUQ

is. bax gecəkorluq.

ŞƏBKÜLAH

is. [fars.] köhn. Gecəpapağı. [Kərbəlayı Həsən] .
ətraflı

ŞƏBNAMƏ

is. [fars.] İntibahnamə, bəyannamə. Şəbnamələr hazır idi.
ətraflı

ŞƏBNƏM

is. [fars.] b a x şeh. [Dərviş:] Gül qonçasında şəbnəm parıldayan kimi, [Ruqiyyənin] dodaqları arasında dişləri almaz kimi parıldadı.
ətraflı

ŞƏBNƏMLİ

sif. Şəbnəm (şeh) düşmüş, şehli. Şəbnəmli çiçəklər səhər çağları; Yaqut gözlərilə qəmzə satardı. R.Rza.

ŞƏBPƏRƏ

is. [fars.] 1. Yarasa, gecəquşu. Şəbpərə gecə gəzər, gündüz gəzməz; Elə bilər, özü bilər, özgə bilməz.
ətraflı