Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «ŞI» – 50

ŞIDIRĞI

sif. 1. Arasıkəsilmədən şiddətlə yağan; gur (yağış haqqında).
ətraflı

ŞIĞIMA

“Şığımaq”dan f.is.

ŞIĞIMAQ

f. 1. Çox böyük sürətlə enərək hədəfə hücum etmək, üzərinə atılmaq.
ətraflı

ŞIĞIYICI

şığıyıcı təyyarə – şığıma üsulu ilə hücum edən hərbi təyyarə.

ŞIQ (ŞIK)

[fr. chic] dan. Zahiri bəzək, zinət, dəbdəbə, cah-calal.
ətraflı

ŞIQQ

təql. Sınan və ya bir-birinə toxunan ağac və s. bərk, kövrək şeylərdən çıxan səs.

ŞIQQAŞIQ

zərf Şıqq səsi çıxardaraq, şıqqıldayaraq. Külək əsdikcə kollar şıqqaşıq salır.

ŞIQQILDAMA

“Şıqqıldamaq”dan f.is.

ŞIQQILDAMAQ

f. Şıq-şıq səs çıxarmaq.

ŞIQQILTI

is. Ağac, budaq və s. bərk, kövrək şey bir-birinə dəydikdə hasil olan səs.
ətraflı

ŞIQLIQ

is. Zəriflik, gözəllik, qəşənglik, modaya uyğunluq.
ətraflı

ŞILLAQ

is. Ayaqla vurma, təpik atma; təpik. Kəndliyə gəldi, vurdu bir şıllaq; Arıları dağıtdı ol sarsaq.
ətraflı

ŞILLAQATAN, ŞILLAQÇI

sif. Təpik (şıllaq) atmaq xasiyyəti olan. Şıllaqatan at.

ŞILLAQLAMA

“Şıllaqlamaq”dan f.is.

ŞILLAQLAMAQ

f. Şıllaq atmaq, təpik atmaq.

ŞILLAQLAŞMA

“Şıllaqlaşmaq”dan f.is.

ŞILLAQLAŞMAQ

qarş. Bir-birinə şıllaq atmaq, təpik atmaq, təpikləşmək (at və s. haqqında).

ŞILTAQ

1. is. Mənasız tələb, iddia, arzu, istək.
ətraflı

ŞILTAQCIL

bax şıltaq.

ŞILTAQÇI

sif. 1. Şıltaq, şıltaqlıq edən, heç şeydən razı qalmayan.
ətraflı