Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «Ə» – 1552

ƏBLƏHLİK

is. Axmaqlıq, səfehlik, giclik, sarsaqlıq.
ətraflı

ƏBLƏQ

sif. [ər.] Ala, ala-bula, ala-bəzək, alaca.
ətraflı

ƏBLƏQLİK

is. Alalıq, ala-bulalıq, alabəzəklik.

ƏBNA

is. [ər. “ibn” söz. cəmi] klas. Övladlar, oğullar (adətən izafət tərkiblərində işlənir).
ətraflı

ƏBR

is. [fars.] klas. Bulud. Çün əbr deyilsən, olma giryan! Çün seyl deyilsən, etmə əfğan! Füzuli.
ətraflı

ƏBRƏŞ

sif. 1. Xallı. 2. Əldə bəslənmiş. O, bu gün palıda düşmüş əbrəş qoçun kababından yemək üçün ayrı bir səy ilə hazırlaşırdı. S.Rəhimov.

ƏBRİŞİM

is. [fars.] 1. İpək, ipək iplik. Paşa, sənə nişan verim Qıratı; Əbrişim ipəkdən yalı gərəkdi.
ətraflı

ƏBRU

is. [fars.] klas. Qaş. Göz doymaz vəsməli kəman, əbrudan; Can üzülmə, səmən iyli keysudan. M.P.Vaqif.

ƏBUCƏHL

is. [ər.] Çox tərs, inadcıl adam haqqında (bəzən söyüş kimi işlədilir).
ətraflı

ƏBYƏZ

sif. [ər.] klas. Bəyaz, ağ. Ey zülfi siyəh, sinəsi əbyəz, gözü alə; Nə türfə cavansan! M.P.Vaqif.

ƏCAİB

sif. [ər.] 1. Çox qəribə, çox təəccüblü, qeyri-adi, görünməmiş.
ətraflı

ƏCAİBXANA

is. [ər. əcaib və fars. ...xanə] köhn. Muzey.
ətraflı

ƏCAİB-QƏRAİB

[ər.] bax əcaib 1-ci mənada. Sənin kəmalında, fikrin içində; Əcaib-qəraib hallar oynaşır.
ətraflı

ƏCAİBLİK

is. Əcaib şeyin hal və keyfiyyəti.

ƏCDAD

is. [ər. “cədd” söz. cəmi] Atababalar, ulu babalar.
ətraflı

ƏCƏB

sif. [ər.] 1. klas. Təəccüblü, qəribə. Oğlan, əcəb olmaz, olsa aşiq; Aşiqlik işi qıza nə layiq? Füzuli.
ətraflı

ƏCƏBA

əd. [ər.] kit. Sual cümlələrində təəccüb, şübhə, tərəddüd bildirir – görəsən, aya.
ətraflı

ƏCƏBCƏ

dan. bax əcəb 1, 2 və 6-cı mənalarda. ..Bunları mən çox yaxşıca görürəm, çox əcəbcə görürəm, çox qəşəngcə görürəm.
ətraflı

ƏCƏL

is. [ər.] Hər bir canlının, xüsusən insanın qabaqcadan qədərlənmiş ölüm vaxtı.
ətraflı

ƏCƏLƏ

[ər.] 1. is. Tələsmə, bir işi teztələsik görməyə çalışma, səbirsizlik göstərmə.
ətraflı