Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «ƏF» – 47

ƏFƏL

sif. dan. Əldən düşmüş, iş görə bilməyən, əlindən iş gəlməyən, ətalətli; maymaq.
ətraflı

ƏFƏLLƏMƏ

dan. “Əfəlləmək”dən f.is.

ƏFƏLLƏMƏK

f. dan. Əfəl olmaq, əldən düşmək.

ƏFƏLLƏŞDİRMƏ

dan. “Əfəlləşdirmək”- dən f.is.

ƏFƏLLƏŞDİRMƏK

f. dan. Əfəl hala salmaq, əldən salmaq.

ƏFƏLLƏŞMƏ

dan. “Əfəlləşmək”dən f.is.

ƏFƏLLƏŞMƏK

f. dan. Getdikcə, yaxud tamamilə əfəl olmaq, əldən düşmək.

ƏFƏLLİK

is. dan. Əlindən iş gəlməmə, atillik, düşkünlük.
ətraflı

ƏFƏNDİ

is. [ər. əsli yun.] 1. Sünni ruhanilərinə verilən ləqəb.
ətraflı

ƏFƏNDİLİK

is. köhn. Əfəndi ünvanı, əfəndi adı.

ƏFĞAN

is. [fars.] klas. Fəryad, fəğan. Oyadır xəlqi əfğanım; Qara bəxtim oyanmazmı? Füzuli.
ətraflı

ƏFİ

is. [ər.] 1. Rəngi sarı, başı üçbucaq şəklində iri zəhərli ilan.
ətraflı

ƏFİL-ƏFİL

bax əsim-əsim. Əfil-əfil əsmək.

ƏFKAR

is. [ər. “fikr” söz. cəmi] Fikir. [Qətibə:] Bu tədbir azərbaycanlıların bizim əleyhimizə olan hər bir təşəbbüsünə son qoyar.
ətraflı

ƏFQAN

is. Əfqanıstanın əsas əhalisini təşkil edən, İran dilləri qrupuna daxil xalq və bu xalqa mənsub adam.

ƏFQANISTANLI

is. Əfqanıstan əhalisinə mənsub adam.

ƏFLAK

is. [ər. “fələk” söz. cəmi] klas. Fələk, göy.
ətraflı

ƏFLATUNİ

sif. [xüs.is.-dən] Sırf mənəvi xarakter daşıyan, qeyri-şəhvani.
ətraflı

ƏFRAD

is. [ər. “fərd” söz. cəmi] Fərdlər, şəxslər, adamlar.
ətraflı

ƏFSANƏ

is. [fars.] 1. Nəsillərdən nəsillərə ağızda dolaşan və mövzusu çox zaman fövqəladə xarakter daşıyan hekayə, rəvayət; əsatir.
ətraflı