Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «ƏM» – 119

ƏMAN

[ər.] bax aman. Böylə gedərsə Bakı əldən gedər; Qalmaz o məvadə əman, hiç, hiç! M.Ə.Sabir.

ƏMANƏT

is. [ər.] 1. Birinə inanıb bir şeyi müvəqqəti olaraq tapşırma, vermə.
ətraflı

ƏMANƏTÇİ

sif. 1. Əmanət verən adam. // Əmanət kassasında pulu olan adam.
ətraflı

ƏMANƏTDAR

is. [ər. əmanət və fars. ...dar] 1. Əmanət saxlayan adam, əmanətçi.
ətraflı

ƏMANƏTƏN

zərf [ər.] 1. Əmanət yolu ilə, əmanət olaraq. 2. B a x amanatabənd.

ƏMANƏTİ

sif. 1. Əmanət olaraq verilən. 2. B a x amanatabənd.

ƏMBİZ

is. Piramida şəklində yığılmış məhsul topası.

ƏMCƏK

is. Məmə, döş. Fəxrəddin!.. Mən səni bu əmcəklərimlə bəsləmişəm, Fəxrəddin! N.
ətraflı

ƏMCƏKLİ

sif. 1. Əmcəyi olan; məməli. Cücə ağgünlü olsaydı, toyuq əmcəkli olardı.
ətraflı

ƏMDİRİLMƏ

“Əmdirilmək”dən f.is.

ƏMDİRİLMƏK

məch. Əmməyə məcbur edilmək.

ƏMDİRMƏ

“Əmdirmək”dən f.is.

ƏMDİRMƏK

icb. Əmməyə məcbur etmək; döş vermək, döşdən süd vermək.

ƏMƏK

is. İnsanın əqli və cismani gərginlik tələb edən məqsədəuyğun və ictimai cəhətdən faydalı fəaliyyəti; zəhmət.
ətraflı

ƏMƏKÇİ

sif. Öz əlinin zəhməti ilə dolanan, öz əməyi ilə yaşayan, zəhmətkeş.
ətraflı

ƏMƏKÇİLİK

is. Əməklə keçinmə, zəhmətlə yaşama, zəhmətkeşlik.

ƏMƏKDAR

sif. 1. Böyük xidmətləri olan. Əməkdar alim.
ətraflı

ƏMƏKDARLIQ

is. 1. Bir işdə böyük xidmətləri olma. 2.
ətraflı

ƏMƏKDAŞ

is. 1. Birisi ilə bir yerdə işləyən və ya ona kömək edən adam, iş yoldaşı.
ətraflı

ƏMƏKDAŞLIQ

is. 1. İşləmə, çalışma. _ Əməkdaşlıq etmək – 1) birinə kömək etmək.
ətraflı