Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «AF» – 17
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
AB AC AD AE AF AG AH AX AJ AK AQ AL AM AN AO AP AR AS AT AU AV AY AZ
 

AFAQ

is. [ər. “üfüq” söz. cəmi] şair. 1. Üfüqlər.
ətraflı

AFAT

is. [ər. “afət” söz. cəmi] b a x afət 1-ci mənada.
ətraflı

AFƏRİN

nida [fars.] Tərif, təhsin ifadə edir; əhsən, mərhəba.
ətraflı

AFƏT

is. [ər.] 1. Bəla, fəlakət, bədbəxtlik, müsibət, ziyan, zərər.
ətraflı

AFƏTZƏDƏ

sif. [ər. afət və fars. ...zədə] Bəlaya, müsibətə uğramış, fəlakətə düçar olmuş.

AFFAYI

zərf [fars.] dan. Havayı, nahaq, boşuna, əbəs.

AFFÉKT

[lat. affectus – ruhi həyəcan] İnsanın əhvaldan və ehtirasdan fərqli olaraq güclü, coşqun baş verən və nisbətən qısamüddətli olan emosional həyəcanı, qəzəbi, dəhşəti və s.
ətraflı

AFFRİKÁT

is. [lat.] dilç. İki samitin qovuşmasından yaranan yeni samit; məs.: rusca ü (t + s) və ç (t+ş).

AFİ́ŞA

[fr.] Tamaşa, konsert haqqında (divarlara vurulan) elan.
ətraflı

AFİYƏT

is. [ər.] köhn. Cansağlığı, sağlamlıq, səhhət.
ətraflı

AFORİ́ZM

is. [yun.] Dərin mənalı fikri ifadə edən sabit söz birləşməsi və ya cümlə; hikmətli söz.
ətraflı

AFORİZMLİ

sif. Aforizmlərlə dolu olan. Nizaminin aforizmli şeirləri.

AFRİKALI

sif. Afrikada yaşayan, Afrika əhl

AFTAB

is. [fars.] şair. Günəş. Cam içrə mey ki, dairə salmış hübab ona; Ayinədir ki, əks salır afitab ona.
ətraflı

AFTABA

[fars.] b a x aftafa. Görürsən ki, elə hey çay başıaşağı o tərəfdə-bu tərəfdə əllərində aftaba və başlarında əmmamə ağalar düzülüb çömbəliblər.
ətraflı

AFTAFA

is. Lüləyi və qulpu olan su qabı; lüləyin.
ətraflı

AFTAFA-LƏYƏN

is. Aftafa ilə ləyəndən ibarət yuyunma ləvazimatı.
ətraflı