Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «BÜ» – 158
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
BA BE BI BL BO BR BU
 

BÜDCƏ

is. [fr.] Dövlətin və onun idarə və müəssisələrinin illik gəlir və çıxar cədvəli.
ətraflı

BÜDƏT

bax bidət.

BÜDRƏK, BÜDRƏGƏN

sif. Tez-tez büdrəyən. Büdrəgən at. Büdrəgən dəvə.

BÜDRƏMƏ

“Büdrəmək”dən f.is.

BÜDRƏMƏK

f. 1. Yeriyərkən müvazinəti itirmək, yerişi pozulmaq.
ətraflı

BÜĞZ

is. [ər.] Kin, ədavət, acıq, nifrət. İki aqil kəs eyləməz dəva; Eyləməz birbirinə büğz əsla.
ətraflı

BÜXL

is. [ər.] köhn. Paxıllıq, həsəd. [Laçın:] Cəmilin hərəkətləri olub yalan, büxl, şivə, müftəxorluq.
ətraflı

BÜXUR

bax buxur.

BÜKDƏLƏMƏK

f. məh. Bükülmək, qatlanmaq, qatlanmış şəklə salınmaq.

BÜKDƏRİLMƏK

məch. məh. 1. Qatlamaq, bükmək. 2. Bükülmüş bir şeyi təkrar bükmək. 3. İpi iki qat əyirmək.

BÜKDÜRMƏ

“Bükdürmək”dən f.is.

BÜKDÜRMƏK

icb. Bükük hala saldırmaq.

BÜKƏLƏMƏ

“Bükələmək”dən f.is.

BÜKƏLƏMƏK

f. Lülə şəklində bükmək.

BÜKƏLƏNMƏK

məch. Lülə şəklində bükülmək.

BÜKƏLƏNMİŞ

f.sif. Lülə şəklində bükülmüş. Mən əlimdə bükələnmiş qəzeti verdim. Mir Cəlal.

BÜKMƏ

is. 1. “Bükmək”dən f.is. 2. məh. İçərisinə şəkər, qoz, fındıq və ya badam ovuntusu tökülmüş düyü unu riştəsindən hazırlanan şirni.

BÜKMƏK

f. 1. Müəyyən qaydada qatlamaq. Köynəyi bükmək.
ətraflı

BÜKÜCÜ

1. sif. Bükən. Bükücü maşın. 2. is. Bir şeyi bükməklə məşğul olan işçi.

BÜKÜK

sif. 1. Bükülmüş, qatlanmış. Bükük bel. Bükük kağız.
ətraflı