Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «HƏ» – 365
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
HA HE HI HM HO HU
 

HƏB

is. [ər.] Toz dərmandan hazırlanmış kürəcik.
ətraflı

HƏBƏŞ

is. Efiopiyanın əsas əhalisini təşkil edən xalq və bu xalqa mənsub adamın keçmiş adı; efiopiyalı.
ətraflı

HƏBİB

is. [ər.] klas. Sevgili, dost. Tutaram yarın qiyamətdə, həbibim, damənin.
ətraflı

HƏBS

is. [ər.] 1. Dustağasalma (salınma), azadlıqdan məhrumetmə (edilmə).
ətraflı

HƏBSXANA

is. [ər. həbs və fars. ...xanə] Dustaqların saxlandığı yer, ev, bina; dustaqxana, qazamat, zindan.
ətraflı

HƏBSXANAÇI

is. Həbsxana gözətçisi.

HƏCC

is. [ər.] Müsəlmanlarda: zilhiccə ayında Məkkədə ziyarət mərasimini yerinə yetirmə.
ətraflı

HƏCƏMƏT

is. [ər.] Xalq təbabətində: xəstə adama küpə salıb qan almaqdan ibarət müalicə üsulu, habelə müalicə məqsədilə qan almaq, qanı sormaq üçün işlədilən buynuzşəkilli alət.
ətraflı

HƏCM

is. [ər.] 1. Bir şeyin kub vahidləri ilə ölçülən uzunluğu, hündürlüyü və eni.
ətraflı

HƏCMCƏ

sif. Həcminə, böyüklüyünə, tutumuna görə, içinə ala biləcəyi şeyin miqdarına görə.
ətraflı

HƏCMİ

sif. [ər.] Həcm cəhətdən, həcm baxımından, həcmlə bağlı. Həcmi təhlil.

HƏCMLİ

sif. Həcmcə iri olan; böyük, tutumlu. İri həcmli sistern.
ətraflı

HƏCV

is. [ər.] Bir şəxsə, ictimai quruluşa, yaxud həyatdakı mənfiliklərə qarşı yönəldilmiş istehzalı, kəskin, acı, kinayəli yazı.
ətraflı

HƏCVÇİ

is. və sif. Həcv yazan, həcvgu. XIX əsr ədəbiyyatımızın ən qüvvətli həcvçi şairi Qasım bəy Zakirdir.

HƏCVÇİLİK

is. Həcv yazma.

HƏCVGU

is. və sif. [ər. həcv və fars. ...gu] köhn. bax həcvçi. Həcvgu şair.

HƏCVİYYAT

top. [ər. “həcv” söz. cəmi] köhn. Həcv məzmunlu əsərlər. // Boş, bayağı, mənasız əsərlər.

HƏCVİYYƏ

is. [ər.] Qısa satirik şeir; epiqram.

HƏCVYAZAN

bax həcvçi.

HƏCZ

is. [ər.] köhn. 1. Tutub saxlama, tutma. 2. Müsadirə.