Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «HU» – 17
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
HA HE HI HM HO HU
 

HULU

is. bot. Üzü xovlu iri şaftalı növü; sarı şaftalı.
ətraflı

HUMANİ́ST

[lat.] 1. Humanizm (1-ci mənada) nümayəndəsi, humanizm tərəfdarı.
ətraflı

HUMANİSTCƏSİNƏ

sif. İnsanpərvərcəsinə, insansevərcəsinə, insancasına, insani. İnsanlara humanistcəsinə münasibət.

HUMANİTÁR

sif. [lat. himanites – bəşəriyyət]: humanitar elmlər – ictimai elmlər, insanı və onun mədəniyyətini öyrənən elmlər (tarix, iqtisadiyyat, filologiya və s.).

HUMANİ́ZM

[lat. humanus – insan] 1. İntibah dövrünün, insan şəxsiyyətinin azad inkişafı, feodalizm və katolisizm zəncirindən azad olması prinsipini elan etmiş mütərəqqi hərəkatı.
ətraflı

HUNLAR

cəm IV əsrdə Asiyadan Avropaya gələn türkdilli köçəri tayfalar.
ətraflı

HURİ

is. [ər.] Əsil mənası “cənnət qızı” olub, klassik şeirdə təşbeh yolu ilə gözəlin epitetlərindən biri kimi işlənir.
ətraflı

HUŞ

is. [fars.] 1. Diqqət, fikir. ..Bir iskamyada oturan oğlanın huşunun yarısı müəllimdə olanda, yarısı da yanındakı qızda olacaq.
ətraflı

HUŞ-GUŞLA

zərf Bütün diqqətini toplayaraq, diqqətlə, diqqət yetirərək, fikrini cəmləşdirərək.
ətraflı

HUŞLU

sif. Huşu, ağlı başında olan; fərasətli, dərrakəli, hafizəli. Huşlu adam. Çox huşlu uşaqdır.

HUŞLU-BAŞLI

sif. Hafizəsi, yaddaşı yaxşı olan; hafizəli.
ətraflı

HUŞSUZ

sif. və zərf 1. Huşu, yaddaşı olmayan, yadında şey qalmayan; unutqan, hafizəsiz, fikridağınıq.
ətraflı

HUŞSUZLUQ

is. 1. Huşu olmayan, yadında şey qalmayan adamın halı; hər şeyi unutma, yadından çıxartma; unutqanlıq.
ətraflı

HUŞYAR

sif. və is. [fars.] klas. Ağıllı, düşüncəli, şüurlu, dərrakəli.
ətraflı

HUŞYARLIQ

is. Ağıllılıq, dərrakəlilik, şüurluluq, düşüncəlilik. // Ayıqlıq, sayıqlıq, diqqətlilik.

HUYLAMA

“Huylamaq”dan f.is.

HUYLAMAQ

f. “Huy” deyə çağırmaq; səsləmək, haylamaq.
ətraflı