Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «KÖ» – 328
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
KA KE KI KL KN KO KR KU KV
 

KÖBƏ

is. 1. Paltarın yaxasına, qoluna, ətəyinə və s.
ətraflı

KÖBƏCİ

is. Köbə tikməklə məşğul olan adam, köbə tikən tikişçi.

KÖBƏLƏMƏ

“Köbələmək”dən f.is.

KÖBƏLƏMƏK

f. 1. Köbə tikmək, köbə vermək. 2. Haşiyə vermək, haşiyəyə almaq; haşiyələmək.

KÖBƏLƏNMƏ

“Köbələnmək”dən f.is.

KÖBƏLƏNMƏK

məch. 1. Köbə tikilmək, köbə verilmək, köbə qoyulmaq.
ətraflı

KÖBƏLƏTMƏ

“Köbələtmək”dən f.is.

KÖBƏLƏTMƏK

icb. 1. Köbə verdirmək, köbə qoydurmaq, köbə tikdirmək.
ətraflı

KÖBƏLİ

sif. Köbəsi olan, köbə tikilmiş, köbə verilmiş. Köbəli paltar. Köbəli ayaqqabı.

KÖBƏLİK

sif. Köbə üçün kəsilmiş, köbə üçün yararlı. Köbəlik lent (qaytan). Köbəlik parça.

KÖBƏR

is. Dik yer, dikdir, dik torpaq qalağı, hündür yer.
ətraflı

KÖÇ

is. 1. Bir yerdən başqa yerə köçən adam qrupu, qafilə.
ətraflı

KÖÇ-DÜŞ

bax köçəköç. [Taybuynuz öküzün] işi ələlxüsus çətinə düşür köç-düş zamanı.
ətraflı

KÖÇƏBƏ

sif. Bir yerdə məskən salmayıb, daim yurdunu dəyişən; köçəri, bədəvi.
ətraflı

KÖÇƏKÖÇ

is. Elliklə köçmə, köçmə işi. Köçəköç başlandı. Köçəköç vaxtı idi.

KÖÇƏL

is. məh. 1. B a x közəl. Xırmanın qabağında Kərbalının kürən atı bağlanmış, qabağına Maronun verdiyi dənli köçəl tökülmüşdü.
ətraflı

KÖÇƏRGİ

məh. bax köçəri.

KÖÇƏRİ

sif. 1. Oturaq həyat keçirməyən, ev-eşiyi ilə daim bir yerdən başqa yerə köçən (oturaq ziddi).
ətraflı

KÖÇƏRİLİK

is. Köçəri həyat sürmə, köçəri həyat tərzi (oturaqlıq ziddi). Köçəriliyi tərk etmək.

KÖÇHAKÖÇ

bax köçəköç. [Şofer:] Bir gün payızın əvvəlləri, bağlardan köçhaköç vaxtı idi. M.Rzaquluzadə.