Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «KE» – 156
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
KA KE KI KL KN KO KR KU KV
 

KE

“K” hərfinin və bu hərflə işarə olunan samitin adı.

KECİNMƏK

b a x geyinib-kecinmək. Aşıq Cünun geyindi, kecindi, pul götürdü, qızıl götürdü, sazını da çiyninə salıb yola düzəldi.
ətraflı

KEÇDİ-KEÇDİ

is. Qaçış yarışı (uşaq oyunu). Keçdi-keçdi oynamaq.

KEÇƏ

1. is. Yunu döyüb basmaqla hazırlanan sıx qalın material.
ətraflı

KEÇƏATAN, KEÇƏBASAN

bax keçəçi 1-ci mənada.

KEÇƏBİÇƏN

is. Keçəni biçib, müxtəlif şeylər hazırlayan usta.

KEÇƏCƏK

is. dan. 1. Keçmiş zaman, keçmiş (gələcək əksi).
ətraflı

KEÇƏÇİ

is. 1. Yundan keçə hazırlayan, keçə atan usta; keçəatan, keçəbasan.
ətraflı

KEÇƏÇİLİK

is. Keçəçinin sənəti, peşəsi, məşğuliyyəti.
ətraflı

KEÇƏXANA

bax keçəçi 2-ci mənada.

KEÇƏL

sif. 1. Baş dərisinin xəstəliyi nəticəsində başının tükü tökülmüş.
ətraflı

KEÇƏLBAŞ

sif. Başı keçəl (daz) olan. Keçəlbaş oğlan.

KEÇƏLƏKƏRKƏS

is. zool. Dağlıq yerlərdə yaşayan, leş və cəmdək yeyən şığıyıcı, caynaqlı quş; toğlugötürən, kərkəs.

KEÇƏLƏŞDİRMƏ

“Keçələşdirmək”dən f.is.

KEÇƏLƏŞDİRMƏK

f. Keçə kimi etmək, tüklərini bir-birinə qarışdırmaq; codlaşdırmaq.

KEÇƏLƏŞMƏ

“Keçələşmək”dən f.is.

KEÇƏLƏŞMƏK

f. Tükləri bir-birinin içinə girib, keçə kimi olmaq, keçə kimi ayrılmaz olmaq, yapıxmaq; codlaşmaq.

KEÇƏLƏT

is. məh. Keçmə, addama yeri. Arxın (çayın) keçələti.

KEÇƏLLƏMƏ

“Keçəlləmək”dən f.is.

KEÇƏLLƏMƏK

bax keçəlləşmək. Quraqlıqdan ağaclar keçəlləmişdir.