Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «NU» – 23
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
NA NE NI NO NU
 

NUBİYALI

is. Nil çayı (Afrika) sahillərində yaşayan xalq və həmin xalqa mənsub olan adam.

NUH

is. [ər.] Peyğəmbərlərdən birinin adı. Nuhun gəmisi.

NUQA

is. [fr.] Şəkər və qozdan hazırlanmış şirniyyat növü; qənnadı məmulatı.

NUMİZMÁTİK

[latıncadan] Numizmatika mütəxəssisi; qədim sikkələri və medalları yığan və tədqiq edən alim.

NUMİZMÁTİKA

[lat. numisma – pul] Qədim sikkə və medalları toplayıb tədqiq edən elm.
ətraflı

NUN

is. [ər.] Ərəb əlifbasında “ ” şəklində yazılan hərfin adı.
ətraflı

NUR

is. [ər.] 1. Aydınlıq, işıq. Günəşin nuru ətrafı işıqlandırmışdır.
ətraflı

NURANİ

sif. [ər.] 1. Nurlu, işıqlı, aydın. 2. məc.
ətraflı

NURANİLİK

is. Nurani və hörmətə layiq adamın halı. Beləliklə, günlər gəlib keçir.
ətraflı

NURƏLƏNNUR

sif. [ər.] 1. Lap işıqlı. Ətraf nurələnnur idi.
ətraflı

NURİ-ÇEŞMİM, NURİ-DİDƏM, NURİEYNİM

köhn. Çox istəkli, çox əziz adama nəvazişlə müraciət məqamında, ya onun haqqında deyilir: gözümün işığı (nuru).
ətraflı

NURLANDIRMA

“Nurlandırmaq”dan f.is.

NURLANDIRMAQ

f. 1. İşıqlı etmək, işıqlandırmaq. Canlı bir məşəl; Qaranlıq gecəni nurlandırırdı.
ətraflı

NURLANMA

“Nurlanmaq”dan f.is.

NURLANMAQ

f. İşıqlanmaq, parlamaq. Üfüqlər bahar günəşinin ilk şəfəqləri ilə nurlanıb aydınlaşır. M.Rzaquluzadə.

NURLANMIŞ

f.sif. İşıqlanmış, işıq almış, işıq gəlmiş.
ətraflı

NURLATMA

“Nurlatmaq”dan f.is.

NURLATMAQ

f. İşıqlandırmaq, nura boyamaq, nura qərq etmək.
ətraflı

NURLU

sif. İşıqlı, aydın, parlaq. Doğrudan da bir an içində sabahın bu nurlu çağında hava qapqaranlıq oldu. M.Rzaquluzadə.

NURSAÇAN

sif. İşıq saçan, ziya saçan, nur səpən. Qoca Qaf dağından Şərqə nursaçan; Şanlı bir dövlətsən, azad, bəxtiyar. Ə.Cəmil.