Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Cəmi – 45193, məqalələr «RU» – 59
A B C Ç D E Ə F G H X İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
 
RA RE RI RO RU
 

RU(Y)

is. [fars.] klas. Üz, çöhrə. Həsrətindən zəfəranə dönsə ruyim, yox əcəb; Qoymuş hicranda məni, bir gülüzarım gəlməmiş.
ətraflı

RUBA

is. Bir pud ağırlığında olan köhnə çəki ölçüsü.
ətraflı

RUBƏRU

zərf [fars.] Üz-üzə, üzbəüz. Rubəru oturmaq.
ətraflı

RUH

is. [ər.] 1. İnsanın psixi aləmi, onun hiss və duyğuları, əhvali-ruhiyyəsi.
ətraflı

RUHANİ₁

[ər.] 1. is. Din xadimi. Əqdinikah mərasimi olduqca təntənəli keçdi, bütün Şuşa ruhanilərinə xələt verildi.
ətraflı

RUHANİ₂

sif. [ər.] klas. Lətif, gözəl mənzərəli, ab-havası gözəl; ruhu oxşayan.
ətraflı

RUHANİLİK

is. Ruhani1 (1-ci mənada) olma, din xadimliyi, dini işlərlə məşğul olma.
ətraflı

RUHANİYYƏ(T)

[ər.] klas. bax ruhanilik.

RUHƏN

zərf [ər.] Mənən, mənəvi cəhətdən, ruhca.
ətraflı

RUHİ

sif. [ər.] 1. İnsanın daxili aləmilə, mənəviyyatı ilə bağlı olan; mənəvi.
ətraflı

RUHİ-RƏVAN

is. [ər. ruh və fars. rəvan] klas. Sevgili, istəkli.
ətraflı

RUHİYYAT

[ər.] köhn. bax psixologiya. Buna nə ruhiyyat alimi olmaq, nə də filosoflar içində görkəmli yer tutmaq kömək edə bilməzdi.. M.S.Ordubadi.

RUHİYYATÇI

is. [ər.] köhn. bax psixoloq. Mən sadə tacir deyiləm, mən müştərinin nə kimi mətaya maraqlı olduğunu gözlərindən oxuyan bir ruhiyyatçıyam. M.S.Ordubadi.

RUHLANDIRICI

sif. 1. Ruh verən, ruhlandıran, ruha gətirən, ilhama gətirən.
ətraflı

RUHLANDIRMA

“Ruhlandırmaq”dan f.is.

RUHLANDIRMAQ

f. Ürək vermək, cəsarət vermək, ürəkləndirmək.
ətraflı

RUHLANMA

“Ruhlanmaq”dan f.is.

RUHLANMAQ

f. 1. Ürəklənmək, cəsarətlənmək, qüvvət almaq, cuşa gəlmək.
ətraflı

RUHLU

sif. Ruhu (2-ci mənada) olan, həvəsli, gözəl bir şeydən ruhlanan, təsirlənən, vəcdə gələn, şövqlənən. Çox ruhlu adamdır.

RUHNƏVAZ

sif. [ər. ruh və fars. ...nəvaz] klas. bax ruhoxşayan.
ətraflı