sif. Dölə yarayan, döl üçün ayrılan; cins, cinslik.
← DÖLLƏNMƏK

f. Döl salmaq, döl bağlamaq; mayalanmaq.

DÖLMƏ →

is. dan. Dalan, aralıq. Qır iyi dölmədən gəlirdi. Mir Cəlal.