Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ƏBD

is. [ər.] köhn. Qul, kölə. Əbd olma, ey Nəsimi, fani cəhanə, çün kim; İmanü din içində sənsən əmirü sultan. Nəsimi.
← ƏBCƏD

is. [ər.] köhn. 1. Qədim ərəb əlifbasında ilk dörd hərf.

ƏBƏ₁ →

is. məh. Uşaq oyununda: içərisinə qoz, fındıq və s. salınan çuxur.

Həmin söz digər lüğətlərdə: