is. [ər.] köhn. Ata-ana, valideyn. Hər gün əbəveyni şad edirlər; Hörmətlərini izdiyad edirlər. M.Ə.Sabir.
← ƏBƏS

sif. [ər.] 1. Nahaq, bihudə, faydasız. // Zərf mənasında.

ƏBİR →

is. [ər.] klas. bax ənbər. Gülzarə hava əbir tökdü; Səhrayə qübari-mişk çökdü. Füzuli.