Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ƏBİR

is. [ər.] klas. bax ənbər. Gülzarə hava əbir tökdü; Səhrayə qübari-mişk çökdü. Füzuli.
← ƏBƏVEYN

is. [ər.] köhn. Ata-ana, valideyn. Hər gün əbəveyni şad edirlər; Hörmətlərini izdiyad edirlər. M.Ə.Sabir.

ƏBLƏH →

sif. [ər.] 1. Axmaq, səfeh, gic, sarsaq, başıboş.

Həmin söz digər lüğətlərdə: