sif. Göynədici, gicişdirici. Mərmi və mina ilə dağım-dağım olan yerin bağrından barıt iyi verən boğaz və göz acışdırıcı tüstülər qalxırdı. Ə.Əbülhəsən.
← ACINMAQ

b a x acımaq1 3-cü mənada. Əsədin .. öz günahını yenə də düşünməməyinə [müəllim] acınıb dodaqlarını çeynəyərək şəhadət barmağını ona tərəf silkələyib hədələdi. B.Talıblı.

ACIŞDIRMA →

“Acışdırmaq”dan f.is.