HACƏT

is. [ər.]
1. Ehtiyac, lüzum. Bu qədər söhbətə nə hacət. Təfərrüata hacət yoxdur. – Yox, yazmaram! Amma hələ qoy yazım; Hacət olsa, bundan belə yazmaram. M.Ə.Sabir. Üzün gördü şeyda könül məst oldu; Nə hacət ki, həşr olunca ayinə. M.V.Vidadi.
2. dan. Alət, karastı; silah.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

HACƏT инструмент, орудие, снасть ətraflı

Azərbaycan kişi adlarının izahlı lüğəti

HACƏT ehtiyaclar; əşyalar; ehtiyac, əşya. ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

HACƏT сущ. разг. 1. нужда, необходимость, потребность. Nə hacət какая нужда (какая необходимость), hacət yoxdur нет нужды (нет необходимости), hacət olsa если понадобится 2. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan