sif.
1. Xaç taxmış, xaçı olan. Xaçlı keşiş.
2. İs. mənasında, tar. Səlib müharibələri iştirakçısı.
← XAÇLAMAQ

f. Xaç suyuna salma mərasimi icra etməklə xristian etmək.

XAÇNİŞAN →

is. tar. Xaçlı (2-ci mənada) (səlib müharibələri iştirakçısı olan rıtsar paltarlarına tikilən xaç nişanına görə onlar belə adlanırdılar).