is. [ər. ibadət və fars. ...gah] İçərisində ibadət edilən yer, ibadət yeri, məbəd (məscid, kilsə və s.). [Tahirzadə] burada – cüt minarələri ilə göylərə yüksələn ibadətgahda, zahidlər məclisində imtahan verməli idi. Mir Cəlal.
← İBADƏTÇİ

is. İbadətlə məşğul olan adam, vaxtını ibadətdə keçirən adam.

İBADƏTXANA →

[ər. ibadət və fars. ...xanə] bax ibadətgah.