ADAB

is. [ər. “ədəb” söz. cəmi] köhn. Əxlaq qaydaları, ədəb qaydaları, cəmiyyətdə ünsiyyət qaydaları. Bilmək adabdır sənə vacib; Rəsmü adabə olgilən talib. S.Ə.Şirvani. [Mister Tomas] ..müsəlman ölkələrinin həyat və məişətini, adab və ənənələrini .. uzun mütaliə və müşahidələr nəticəsində öyrənə bilmişdi. M.İbrahimov. // Dəb, üsul, qayda. [Mirzə:] Burada lazım olan adabı yazmışam. Ə.Haqverdiyev. Aralığa İran adabı üzrə çay deyil, balaca zərli qrafinlərdə konyak və şirniyyat gətirdilər. M.İbrahimov.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

ADAB приличие, пристойность, учтивость ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

ADAB сущ. устар. см. ədəb ətraflı

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında işlənən ərəb və fars sözləri lüğəti

ADAB ə. «ədəb» c. 1) ədəblər, bəyəniləcək şeylər; 2) t. qaydaqanun, tərz, üsul. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan