sif. Abajuru olan, üstü abajurla örtülü. Abajurlu lampa. – [Qadın] sonra qolumdan tutub çəhrayı abajurlu elektrik çırağının altında durmuş ağ örtüklü stola tərəf çəkdi. İ.Əfəndiyev.
← ABAJÚR

is. [fr.] Gözü işıqdan qorumaq üçün lampaya keçirilən örtük, qalpaq.

ABÁK →

is. [yun.] 1. arxit. 1. Sütun başlığının dördbucaqlı şəklində olan yuxarı hissəsi.