AZAN

is. [ər.] Müsəlmanları namaza çağırmaq üçün azançının səhər, günorta və axşamüstü minarədən ucadan oxuduğu təkbir. Şəhəri bir qədər dolaşıb saat 12-də azan səsi eşitdim, bir qoca kişi .. azan oxuyurdu. Ə.Haqverdiyev. Məşədi Əhməd hər səhər tezdən evdən çıxar, bir də axşam azanı qayıdardı. S.Hüseyn.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

AZAN 1. блуждающий, потерявший дорогу, заблудившийся; 2. призыв богослужителя на моление мусульман; ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

AZAN 1 сущ. 1. азан (призыв мусульманского богослужения к молитве, возвещаемый с минарета мечети перед каждой из пяти ежедневных молитв) 2. ətraflı

Azərbaycanca-ingiliscə lüğət

AZAN I. i. azan (a call for divine service in Moslem countries) II. s. 1. ətraflı

Azərbaycan dilinin etimologiya lüğəti

AZAN Ərəbcə müəzzin sözü ilə kökdaşdır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti) ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan