BABƏT₂

[fars.] köhn.
1. Təhər, hal, vəziyyət, keyfiyyət. Zülf bir yana düşər, gərdən bir yana; Özün bilməz, bir özgə babət olur. M.P.Vaqif.
2. Adətən yerlik və çıxışlıq halında – ...cəhətdən, ...barədə. Bəlkə öz-özünə düşünə ki, bu iş hər babətdən pis işdir. C.Məmmədquluzadə. Həm bu babətdə də biz məzuruq; Çünki biz tərbiyəyə məmuruq. A.Səhhət. [Məşədi:] Azdır, qiymət babətdən çox az verdin, bəy! S.Rəhimov.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

BABƏT 1 прил. см. babat 2 сущ. устар. 1. положение, состояние 2. в местном и исх. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan