MƏCRA

is. [ər.]
1. Suyun axdığı yataq, yol. İnqilab daşqın bir çay kimi məcrasından çıxıb bütün Rusiyanı ağzına almışdı. Çəmənzəminli. Yalnız gur çayların məcrası deyil; Təbiət dəyişir, iqlim dəyişir. O.Sarıvəlli.
2. məc. Bir şeyin, hadisənin və s.-nin inkişafının gedişi, istiqaməti, yolu. Şairin həyat və fəaliyyəti də bu böyük hissin açdığı məcra ilə irəliyə doğru istiqamət almışdı.. Ə.Məmmədxanlı. [Əlikram] ..söhbətin məcrasını özgə səmtə salmağa səy elədi.. B.Bayramov.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

MƏCRA I сущ. русло: 1. углубление в почве, по которому течёт водный поток (река, ручей). ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan