MÖCÜZƏ

is. [ər. möcizə]
1. Dini xurafata və mifik təsəvvürlərə görə, xariqüladə, fövqəltəbii qüvvələrin təsiri ilə baş verən hadisə. [Bəy:] Avam kəndlinin içinə möcüzə xəbəri yayılsa, əkini buraxaraq qopub gələcək.. Çəmənzəminli. [Məşədi Əhməd] cavanlıqda Xorasan ziyarətinə gedərkən orada eşitdiyi bir möcüzədən bəhs edərdi. S.Hüseyn.
2. Qeyri-adiliyi ilə heyrət doğuran, qeyriadi bir şey. Bu, adama lap möcüzə kimi gəlir. – [Səba xanımın] zahiri gözəlliyi təbiətin möcüzələrindən idi. M.S.Ordubadi. ..Əməyin möcüzələr yaratmağa qadir olduğuna inanan, taleyin ağası olan insanların inamı vardır. M.İbrahimov.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

MÖCÜZƏ I сущ. чудо, диво: 1. по мифическим и религиозным представлениям, явление, возникшее под влиянием сверхъестественных сил. ətraflı

Azərbaycan dilinin sinonimlər lüğəti

MÖCÜZƏ MÖCÜZƏ Soyuq səngərlərdə düşmən üzərinə hücum əmrini gözləyən əsgərləri qardan, şaxtadan qorumaq üçün onlar doğrudan da möcüzə yaradırdılar (X.Hasilova); ECAZ Müstətirdir həqiqət ilə məcaz; Müldəric hər birindən bir ecaz (A.Səhhət); XARİQƏ [Eldar:] Mən, ilk baxışda nəzakətsiz görünən bu sadə insanların yaratdığı xariqələri gördükcə öz-özümə deyirdim... (M.Hüseyn). ətraflı

Azərbaycan dilinin antonimlər lüğəti

MÖCÜZƏ MÖCÜZƏ – ADİ Ay kişi, lap möcüzədir ki! (M. ətraflı

Azərbaycan dilinin etimologiya lüğəti

MÖCÜZƏ Ərəbcə ecaz, aciz sözləri ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti) ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan