MÖHNƏTKEŞ

sif. və is. [ər. möhnət və fars. ...keş] Möhnət çəkən; möhnətli, qayğılı, qəmli, kədərli. Fərhada, Şirinə, yüz möhnətkeşə; Behiştə, qılmana vermərəm səni. Aşıq Əli.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

MÖHNƏTKEŞ 1. трудолюбивый; 2. мученик; 3. бедствующий; ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

MÖHNƏTKEŞ I сущ. 1. мученик (тот, кто подвергается мучениям, страданиям), мученица 2. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan