NABALİĞ

sif. [fars. na... və ər. baliğ] köhn. Həddi-büluğa çatmamış. [Heydər bəy Tükəzə:] Ərin uşaq deyildi, nabaliğ deyildi, biz onu tovlayıb aparaydıq! M.F.Axundzadə. Tifli-nabaliğ ikən məktəbə etdikdə davam; Sən təcəlla eləyib qəlbimə qıldın ilham. A.Səhhət. [Kəblə Rəcəbəli:] Bəli! Nabaliğ uşaq öz təklifini anlamaz. Ə.Haqverdiyev.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

NABALİĞ прил. устар. 1. несовершеннолетний, не достигший совершеннолетия 2. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan