NACİNS

sif. [fars. na... və ər. cins]
1. Cinsi təmiz olmayan, cinsi pozuq; cinssiz. Nacins qarpızın toxumu çox olar. (Ata. sözü).
2. Alçaq, nanəcib, rəzil. [Qətibə:] Nacins qız öz sevgilisini öldürmək istəmədiyi üçün oğlu ölmüş ana kimi hönkürtmə vurub ağlamaqdadır. M.S.Ordubadi. // Çox pis. [Salman:] ..Qızdırma çox nacins şeydir. H.Seyidbəyli.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

NACİNS неблагородный человек ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

NACİNS I прил. неблагородный: 1. лишённый благородства, низкий, непорядочный (о человеке) 2. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan