NAÇAR

sif. və zərf [fars.] Çarəsiz, əlacsız, naəlac. [Yusif şah] naçar ümuri-səltənətin icrasına iqdam etdi. M.F.Axundzadə. Aslan isə naçar öz qardaşını götürüb, bir balaca ev tutub orada sakin oldu. C.Cabbarlı. _ Naçar qalmaq (dayanmaq) – əlacsız qalmaq, çarəsiz qalmaq, naəlac qalmaq, heç bir şeyə, yerə ümidi gəlməmək. Usta baxdı ki, Alı kişini aldada bilməyəcək, axırda naçar qalıb onun öz qılıncını özünə verdi. “Koroğlu”. Axacaq ürəyə, idraka işıq; Bəs niyə nigaran, naçar qalmışıq? Şəhriyar.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

NAÇAR 1. беспомощный, безвыходный, находящийся в бедственном положении; 2. принужденно, против желания; ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

NAÇAR I прил. 1. вынужденный 2. находящийся в безвыходном положении, беспомощный II нареч. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan