NADİNC

sif.
1. Dəcəl, şuluq, dinc oturmayan. Nadinc qız. – Çünki yazıq Cəmil doğrusu çox nadinc idi. C.Məmmədquluzadə. Nadinc uşaqlar .. bağırışırdılar: – Molla Qasım, qaç, xortdan gəldi. S.S.Axundov.
2. məc. Dinc oturmayan, ona-buna sataşan, araqarışdıran, pozğunluq salan, fitnə törədən; təhrikçi. [Hacı Nuru:] Ümənayi-dövləti təqsirlidən, təqsirsizdən şikayət etmək ilə təngə gətirdin. Axırda nadinc adam qələminə getdin. M.F.Axundzadə. [Təbrizdə] nadinc adamların sayı çoxalır(dı). M.S.Ordubadi.
3. məc. Sakitlik bilməyən, coşqun. Xəzərin nadinc dalğaları .. o tənha buruq ətrafında rəqs edir.. Ə.Məmmədxanlı.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

NADİNC 1. шалун, проказник, баловень, повеса, озорник, пострел; 2. шаловливый, проказливый; ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

NADİNC I прил. 1. шаловливый, озорной; проказливый. Nadinc uşaq шаловливый ребёнок 2. ətraflı

Azərbaycan dilinin sinonimlər lüğəti

NADİNC dəcəl — şuluq — ərköyün ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan